Integralna proizvodnja jagodičastog voća

Šta je integralna proizvodnja jagodičastog voća ?

Integralna proizvodnja jagodičastog voća (IPV) u osnovi je ekološki usmjeren postupak, gdje je primjena hemijskih sredstava svedena na najmanju moguću mjeru.

Tako da se unište štetočine ili suzbiju bolesti biljka, a u isto vrijeme ne naruši čovjekova okolina, i na kraju, u što većoj mjeri sačuva zdravlje potrošača.

Obzirom da je u pogledu agro-i pomotehnicki mjera apsolutno intenzivna ista ostvaruje realizaciju maksimalnog prinosa po jedinici površine, a zbog svoje sveobuhvatnosti u pogledu primjene zaštitni sredstava, pruža i visok stepen zaštite životne okoline i zdravlje potrošača.


Apsolutno je u takvom pristupu, ista ekonomski najisplativija, s obzirom da, za razliku od konvencionalnog,ovaj koncept zagovara daleko manju, prognozno-plansku i dozvoljenu primjenu svih oblika i vrsta pesticida.
Odlike ovog sistema su optimalni prinosi po jedinici površine, uz visok stepen kvaliteta i biološku ispravnost konačnog proizvoda, te minimalno moguće rizike od zagađenja, odnosno ugrožavanja stabilnosti životne sredine.
Za razliku od organske poljoprivrede, IP ne traži eliminaciju korištenja poljoprivrednih hemikalija, već prilično smanjenje,(ili čak isključenje u nekim slučajevima), proizvodnih ipunta sa visokim uticajem na okolinu, kao što je širok spektar pesticida i Đubriva, te preferira primjenu korisnih, sigurnih alternativa.

Povezani članci :

/zasto-ovaj-malinar-ne-brine-o-urodu-maline/

/zahvalnost-ili-zadovoljstvo-malinara/
U okviru integralne proizvodnje, i jagodičastog, voća, poseban akcenat je dat na:
-kompletan prilaz sistemu koji obuhvata cjelokupnu farmu kao baznu jedinicu,
-centralnu ulogu agro-ekosistema,
-balansiranom ciklusu ishrane,i
-na blagostanju svih vrsta u animalnoj poljoprivredi.


Očuvanje i poboljšanje plodnosti zemljišta, diverziteta okoline i uzimanje u obzir etičkog i socijalnog kriterija esencijalne su komponente integralne proizvodnje.
Biološke, tehničke i hemijske metode su pažljivo balansiranje, i one se uzimaju u iznosu zaštite okoline, profitabilnosti i socijalnih zahtjeva.
Prema tome , integralna proizvodnja,i u voćarstvu, je ekološki usmjeren postupak, kome je cilj u prvom planu očuvanje i zaštita životne sredine, uz produkciju plodova sa visokim stepenom zdravstvene sigurnosti, i isti će za B i H biti obavezna u narednim godinama ukoliko se plodovi jagodičastog voća žele izvoziti na tržište zemalja članica EU.
Ovaj koncept u širem smislu, predstavlja stepenicu daljeg razvoja integralne zaštite biljke, u okviru kojeg je data prednost prirodnim izvorima i regulatorima suzbijanja patogena, štetočina i korovski vrsta.
U pogledu agro-i pomotehnickih mira ovaj koncept voćarstva podrazumijeva intezivnu proizvodnju, s time da se aplikacija hemiskih sredstava ne provodi totalno, već preventivno, i na bazi prognozne službe.


Ishrana, odnosno gnojidba voća, kao nepohodna agrotehnička mjera u ovom sistemu organizovanja proizvodnje jagodastog voća, mora biti prilagođena određenoj vrsti, uz što manje narušavanje prirodne osobnosti područja uzgoja.
Integralna proizvodnja voća podrazumijeva đubrenje na osnovu kontrole plodnosti zemljišta, izbor vrsta voćaka i kultivara koji su tolerantni ili otporni na važnije patogene i štetočine, izbor kvalitetnog sadnog materijala, biološke i mehaničke mjere suzbijanja i upotrebu pesticida sa zelene i žute liste, poštivanje princip berbe, uskladistenja i čuvanja plodova.
Sve ovo ima za posljedicu racionalnija ulaganja, koja su umnogome smanjena u odnosu na sve ostale koncepte, s obzirom da se ništa ne radi na sljepo, te da je učinak maksimlan,a istovremeno proizvodi iz ovakvog sistema posjedu Certifikat, odnosno markicu (oznaku) po kojoj su prepoznatljivi i ostvaruju veću cijenu na tržištu, što ovaj koncept čini ekonomski najopravdanijim.
INTEGRALNA proizvodnja podrazumijeva sistem takvog organizacijskog oblika u kojem se cjelo imanje uključuje kao elementarna jedinica, integralno a sveobuhvatno.


Ovo izkazuje brižnu njegu zemljišta, održavanje i povećanje njegove plodnosti, jačanje otpornosti stabala prema štetočinama i bolestima, te korištenje prirodnih ograničavajucih faktora za bolesti i štetočine.
Primjena sredstava za zaštitu biljaka se ograničava na što je moguće manju upotrebu.
Pri tome se u prvom redu koriste preparati koji, najmanje moguće opterećuju zemljište, vodu i vazduh.
Hemiski regulatori rasta se ne smiju koristiti za upravljanje rastom, poboljšanje boje, odnosno sjaja ploda.

/Obiteljsko-Gospodarstvo-Jagodastogbobicastog-Voca-Prgomet

Za portal www.pravisavjeti.info piše: Marijo Prgomet